Öğrenci merkezli Türkçe Eğitimi

Çünkü bir öğrencinin hayatında 'iyi ki karşıma çıkmış' dediği o öğretmen olmak istiyorum. Türkçe bizim sadece okuldaki bir dersimiz değil, kendimizi, duygularımızı ifade etme biçimimiz. Birebir derslerde öğrencinin gelişimini adım adım izlemek, onunla o güven bağını kurmak ve bir başarı hikayesine ortak olmak beni mesleğime çok daha fazla bağlıyor.

Klasik, tekdüze anlatan ve sadece tahtayı kullanan bir öğretmen değilim. En büyük farkım dijital çizim ve tasarımla (iPad'imi aktif kullanarak) kendi görsel materyallerimi hazırlıyor olmam. Bu sayede en sıkıcı ya da karmaşık görünen dil bilgisi kurallarını bile öğrencilerin gözünde somutlaştırabiliyorum. Ayrıca yaşım ve enerjim gereği çocuklarla, özellikle ortaokul grubuyla çok kolay bağ kurabiliyorum; onlara sadece bir otorite figürü değil, yol gösteren bir abla gibi yaklaşıyorum.

Derslerimi kuralcı bir öğretmen-öğrenci resmiyetinden çok, bir 'abla-kardeş' sıcaklığında işliyorum. Birlikte konuyu keşfediyor, ardından bol bol pratik yapıyoruz. En çok önemsediğim şey, öğrencinin derste pasif kalmaması. Kendi hazırladığım renkli içeriklerle, Türkçeyi ezberlenecek bir ders olmaktan çıkarıp günlük hayatın bir parçası haline getiriyorum. Benim için en önemli kriter, öğrencimin o gün o masadan 'Bugün gerçekten bir şey öğrendim ve yapabiliyorum' özgüveniyle kalkmasıdır.